- by Helene, Sunniva & LinnKlokka var halv 12. Sunniva uroa seg i senga og bestemte seg for å sende ut ein såkalla S-O-S til sine vene vener, Helene, Linn og Vanessa.
Helene vakna av ein fengande durelyd frå mobiltelefonen. Det var hennar dyraste ven, Sunniva som sendte ein SOS(s).
Etter kun eit par minutt fekk Sunniva svar, Helene var ikkje heilt klar for å vise den gavne kroppen sin blandt folk. Begge heiv på seg klea i ein fart, og snart var både Linn, Helene og Sunniva i Førde by.
Bilen skumra i lysninga.. Helene bergra overlegenheten og tok farvel med sin kjære mor. Linn og Sunniva dansa lystig bortover vegen mot SKYvalken. Den var flott i den dempa belysninga. Den var nudeleg.
Vi nærmast sprang inn i varmen. Dei store flotte butikkjedane lyste mot oss og vi visste alle kvar vi skulle. Ja, vi skulle nemlig inn på Bunnpris. Allereie då skimta vi eit lys. Eit lys av varme og lyst til å kjøpe. Å kjøpe alt ein fann, absolutt alt.
Sunniva var vond og kjøpte medisin for å hindre larmen i muskelfibrane. Linn var klar i tankegongen, og kjøpte derfor ein varmandes duk som ho vikla rundt halsebeinet.
Då Geirtor smilte lystandes mot dei omfaldane barme kroppane til dei tre hugdomsleike jentene, vi. Då kom det eit stønndandes stønn. Stønnet varte i nokre timar, men det gjorde ingenting. Vi trudde det skulle vare evig, men timen var komen. Alt var over, det einaste som blei gjort var eit ymsig kjøp av ein lussen og arbeidslaus hodeplagg som løyste sorgen hos alle.
Dette var einsidig hos Geirtor, han myste... deretter sa han, gud være med dykk. Carlings i våras hjartekammer.
På hjørna stod det fleire jenter i kø. Alle ville berre ha smultringar, alle ville ha nåke å slikke tunga. Den smultrande smultringsmannen var klar, han spruta ut godsaker.
Det tok berre 5 minutt før alle var fornøgde. Det var varmt, fuktig og fett. Alle stønna, igjen.
Smultringsmannen likte ikkje så godt undertyet, men omgangen var likevel fullverdig. Linn lovte at neste gang skulle undertyet vere meir flatterande og jamrande og øgersrikt. Det forførande blikket grunga til gangen var tom. Crumerling er godt, tenkte vi alle og skulle derfor investere nytt underty for å øke nytelsen i beveginga.
Røvluktaren skulle bli betre, undetyet var nytt. Linn skimta nervøsiteten då kjøpet kom, og derfor ville den meir erfaren Sunniva hjelpe henne med fornyinga. Tynderheten gjorde til at Linn stod i mot, ho vart sterk, dette skulle bli gjort. Målet var rikteg, MEN .. sulten var levra, hunger var magen, og hjertet var svakt. Bite Big måtte til, alle beit til. Skramt sa det, då Sunniva satte nådestøtet. Paprikaen knaste og sprakk til sides. Alt ville ut.
Skjødet vårt lysta. Lema rista etter noko godt. Noko som kunne gjeve oss nytelse. Vi gjekk til the candyshop. Vi såg oss rundt. Auga sprakk nærmast av nytelsen. Omgangen innehaldt både krokodiller, slangar og lepper. Alle var komne.
På veg heim frå åstedet hadde mørket lagt seg. Rundtom kunne ein skimte bilar og menneskje lata som fan. Menn betalte, og vi gav alt vi kunne. Røykjen måtte ut.
Gangen i låra var intens, men likevel tobeint. Troverdig tenkte vi på Kari, ho var så grumpen og pen, det var ho verkeleg. For det gode var vi sammen, men etterkvart gjekk alle sin veg, til seg sjølv burnde i glumren.
Vi møttast igjen i eit hus. Huset var gjennomført og stilfullt. Der var det ein gutt, han kosa vi med.
Lemen åra var over, guten godgjorde oss. Han tente oss truverdig, med ambefalande trøst og oververdighet. Ymdigheiten skimta oss då Sunniva braut. Hardt ramla ho overende, og Linn hamra etter skjeden der borte. Lyset lyste, einsidig som på film. Helene fann fram gitaren, alt var klart. Linn sprakk brysta til blods, gitaren var klar. Climmeren var i bånn, Linn sång. Den pulserande rytma slo oss alle refluktivt. Både dansaraen i Sunniva gav oss ein spandande trauma av eventyrhet. Brillene knasa i pusteholet til Helene. Munnen rant. Ikkje av blod men av lyst. Bileta var harde. Harde som krem.
Alle bestemde seg. Vi var alle klare for å vise verda våre kunnskapar om både moderhet og språklegheit. Skype var guden, vi var englane. Allah var i søkemodus og Taliban styret i brast. Språkfenget var stort, både ching, chang, ronaldo, marioo, mäx og Ubenschtein var instinktive til målet.
Tusenåra var komne. OH, love to love you baby.
Touch me baby, tainted love.
Haha, jaja Sunniva .. så var det du som var så heldig og var på bildet ! Eh, og så skal eg forklare om det?
Dårlig bilde.. men såg booring ut uansett.
DEILIG!
Eeeh, finfinfin! Eg elska nye ting, vertfall sånn som det her. No har eg såtte å sett heile filmen om den, og veit du ka .. det er så masse bra at, ja. Eg vil ha alt det nye systemet óg... også den nye trykkeflata - genialt.
Uff .. eg veit ikkje kor mange ganga eg har hatt det marerittet der om natta altså! Haia må være det styggaste & skumlaste dyret eg veit om. Gir meg rett & slett frysninga ... æsj!
Nei, men no avslutta eg. Har aldri nokke gøy å skrive om uansett.
Den ser kanskje litt kjedelig ut. Men, den blei faktisk kåra til årets ungdomsfilm.
Det er søren meg en BÅT (!) Og den e søren meg større enn alle hurtigruten-skipa til sammen. (Ikkje at eg har peiling på hurtigruta, men)
Dessuten håpa eg at en av gavane under juletreet ser litt sånn ut.. fyfaen, då blir eg gal. Eg trur vertfall at eg blir det.
Det meina vertfall eg.
Sjekk da, for en gjeng. Altså, tenk å være en sånn vennegjeng! At det fins 3 tvillingpar. Det syns eg hadde vært litt kult egentlig !
(Sunniva ser jammen meg ut som ho har fucking brent ihjel fjeset sitt for 100 år sida!!) Ja, altså.. på det siste bildet såklart. Eg trur vi lo veldig når vi tok dissa bilda ..
